Kontakt

Skontaktuj się z nami

Jeśli chcesz zadać nam konkretne pytanie, prześlij swoją wiadomość za pośrednictwem tego formularza.

Kontakt z nami

Legal notice
NPORTAL.no - BUSINESS LINK NORWAY


Oddział w Norwegii:
Karenslyst Alle 4,
0278 Oslo
Postboks 358,
0213 Oslo
Norway

Oddział w W. Brytanii:
71-75 Shelton Street,
Covent Garden,
London,WC2H 9JQ


Kontakt telefoniczny:
+ (47) 23 89 88 63


Kontakt mailowy:
reporter@nportal.no


Value Added identification number: NO819464332
Legally represented by the Vice Director Lukasz Jakubow Kedzierski
This legal notice extends to the social media profiles of NPORTAL.no

1000x150 ubezpieczenia w norwegii

Tagi: Norwegia, rodzina, dzieci, pomoc

Jak rozpoznać brak wiary w siebie u dziecka
Teresa gola nportal.no

TERESA GOLA - Eidsvoll | Norwegia

Opublikowano: 2016-10-11 14:20:09 +0200

Big barnas plattform kurs
ilustracja

Wiara w siebie to sposób, w jaki postrzegamy samych siebie, jak się czujemy w swojej własnej skórze oraz jak siebie szanujemy. Wiary w siebie nie da się „wyłączyć”. Albo się ją ma, albo nie. Jest jak plecak, który zawsze i wszędzie mamy na plecach. Jeśli wypakowany jest on negatywnymi myślami, jest ciężki i nieporęczny, trudno jest wtedy być sobą, działać, walczyć o swoje. Natomiast, jeśli naładowany jest pozytywną energią, możemy czerpać z jego zapasów i normalnie funkcjonować.

Jak rozpoznać brak wiary w siebie u dzieci? Oto najbardziej klasyczne symptomy:

Dziecko patrzy z góry na innych, obmawia swoich znajomych i przyjaciół, dokucza. Ma dużą potrzebę czuć się lepszym. Udowadniać wszystkim dookoła, że jest we wszystkim „naj”, i że nikt mu/jej nie dorównuje. Kpi z sukcesów innych i zawsze znajdzie odpowiedni negatywny komentarz, aby umniejszyć dobre wyniki innej osoby.

Dziecko się „popisuje”. Dzieje się to wtedy, kiedy dziecko zamiast robić to, na co ma ochotę próbuje zgadnąć na co maja ochotę inni i czego oczekują. Chce za wszelka cenę skupić na sobie uwagę. Na przykład chce największe lody, chociaż nigdy nie daje rady ich zjeść, wybiera jazgoczącą muzykę w samochodzie chociaż najbardziej lubi strażaka Sama, chce iść do kina na straszny film, chociaż tak naprawdę się boi. Dzieje się to wtedy, kiedy dziecko nie potrafi lub obawia się powiedzieć, co tak naprawdę chce. Woli zadowalać innych lub udawać, że jest kimś innym zamiast iść za głosem serca.

Dziecko jest wiecznie niezadowolone lub za bardzo skromne. Nie potrafi cieszyć się z komplementów, zawsze myśli, że mogło zrobić „to” lepiej. Nie wierzy, że to co robi, mówi komuś w ogóle się podoba. Nawet jeśli dobrze się uczy, albo odnosi sukcesy sportowe czy artystyczne, bagatelizuje to, cały czas bojąc się odrzucenia i krytyki.

Ciągle porównuje się do innych. Jeśli tylko znajdzie się ktoś odrobinę lepszy wszystkie dotychczasowe sukcesy się nie liczą. Nie potrafi być po prostu w czymś dobre, musi być najlepsze albo wynik się nie liczy.

Ma kompleksy odnośnie wyglądu. Wierzy, że gdyby miało inne włosy, nos, kolana inni na pewno lubili by ją/jego bardziej. Nie chce uwierzyć w to, że inni lubią ją/jego za to kim jest i jak się zachowuje, a nie jak wygląda i w co się ubiera.

Jest nadzwyczaj pomocne i usłużne. Zawsze zachowuje się tak, jak się tego od niej/niego oczekuje, nie potrafi być sobą, nie ma własnego zdania. Nie sprzeciwia się i nie kłóci. Pozwala się wykorzystywać i cieszy się że mogła/mógł pomóc. Nie ma własnych potrzeb.

Potrzeba czucia się lepszym niż inni sprawia często, że czujemy się właśnie odwrotnie. Czujemy się gorsi i nie warci uwagi. Dzieci, które dobrze o sobie myślą, myślą też dobrze o innych. Jeśli dziecko lubi siebie i jest dumne z tego jakim jest człowiekiem oraz akceptuje swoje wybory i błędy, rzadko ma potrzebę patrzenia z góry na innych. Łatwiej wtedy zawierać przyjaźnie, stawiać czoła przeciwnościom i otworzyć się na nowe możliwości.

Dziecko, które wierzy w siebie łatwiej przyswaja sobie wiedzę bo wie, że da radę, szybciej wykonuje swoje obowiązki, bo nie traktuje ich jak karę, chętniej się uśmiecha, bo czuje się akceptowane, staje w obronie innych, bo wie, że ma rację, potrafi stawić czoła łobuzom, bo wie kim jest i zna swoją wartość, rozmawia o problemach, bo się nie obwinia, a przede wszystkim potrafi dokonywać wyborów, które są dobre właśnie dla niej/dla niego, bo wie, że jest wartościowym człowiekiem i nie boi się popełniać błędów.

Jest wiele sposobów na to, aby wzmocnić wiarę w siebie u dziecka. Najważniejsza jest miłość, akceptacja, konsekwencja i stawianie wymagań. Dobre nawyki można wytrenować. Zapraszam na Warsztaty Pedagogiczne Barnas Plattform, pokażemy wam jak sprawić, aby dzieci były silne, odporne na negatywne bodźce i gotowe stawić czoła młodości. 

Czytaj tez: Jak sprawić aby dziecko uwierzyło w siebie?


Inne posty

Opublikowano: 2016-05-09 11:29:20 +0200

Big gutt rutete skjorte
ilustracja

Być może sami doświadczyliście że waszemu dziecku nagle zrobiło się bardzo ciężko, kiedy zaczęło chodzić do szkoły? Albo może macie pełnego napięcia pięciolatka, który wie, że już zaraz z plecakiem na plecach zacznie chodzić do szkoły? Może to właśnie TY masz obawy jak TWOJE DZIECKO odnajdzie się w szkolnej ławce?

×