Kontakt

Skontaktuj się z nami

Jeśli chcesz zadać nam konkretne pytanie, prześlij swoją wiadomość za pośrednictwem tego formularza.

Kontakt z nami

Legal notice
NPORTAL.no - BUSINESS LINK NORWAY


Oddział w Norwegii:
Karenslyst Alle 4,
0278 Oslo
Postboks 358,
0213 Oslo
Norway

Oddział w W. Brytanii:
71-75 Shelton Street,
Covent Garden,
London,WC2H 9JQ


Kontakt telefoniczny:
+ (47) 23 89 88 63


Kontakt mailowy:
reporter@nportal.no


Value Added identification number: NO819464332
Legally represented by the Vice Director Lukasz Jakubow Kedzierski
This legal notice extends to the social media profiles of NPORTAL.no

1575015775

Tagi: Norwegia , Polska , nauka , studenci , pieniądze , Norwegowie , studia , Lånekasse , ANSA medycyna , pożyczka , wiedza

Wiedza to bogactwo Norwegów
Mister icon

REDAKCJA NPORTAL.no - Oslo | Norwegia

Opublikowano: 2012-05-18 21:19:06 +0200

Norweska polityka edukacyjna opiera się na zasadzie równouprawnienia do nauki -„edukacji dla wszystkich” – która przysługuje każdemu. Obecnie 1384 norweskich studentów kształci się w Polsce. A najabardzej oblegane kierunki to medycyna, stomatologia i weterynaria.


Przed 50 laty młodzi Norwegowie po skończeniu szkoły podstawowej mustrowali się na statki, aby przez kilka lat zwiedzić świat, nabrać doświadczenia i spokojnie się zastanowić nad dalszym życiem i zawodem. Dzisiaj za granicę wyjeżdżają na studia dzięki rozbudowanemu systemowi ich finansowania przez państwo.

Nauka należy się obywatelom niezależnie od pochodzenia społecznego i kulturowego oraz miejsca zamieszkania w Norwegii. Rolą szkół jest krzewienie wiedzy i kultury, jak też sprzyjanie mobilności społecznej. Zapewniają też podstawy dla budowania powszechnego bogactwa i dobrobytu społecznego.

Nauczanie w norweskich szkołach jest dostosowywane do zdolności i umiejętności poszczególnych uczniów. Dla osób niepełnosprawnych lub o specjalnych potrzebach, które w przeciwnym razie nie byłyby w stanie uczestniczyć w zajęciach w zwykłej szkole, utworzono specjalnie dostosowane szkoły.

Wraz ze wzrostem imigrantów zwiększa się liczba uczniów należących do mniejszości językowych. Norweska polityka edukacyjna zakłada, że należy uwzględniać specjalne potrzeby takich uczniów, aby jak najdalej pomóc im ukończyć poziom szkoły średniej, kontynuację nauki w szkołach wyższych oraz znalezienie zatrudnienia.

Wyznaczanie celów i określanie ram budżetowych dla sektora edukacyjnego pozostaje w gestii Stortingu (norweskie zgromadzenie narodowe) i rządu. Ministerstwo Edukacji i Badań Naukowych jest organem administracyjnym, który zajmuje się kwestiami edukacyjnymi i odpowiada za realizację narodowej polityki edukacyjnej.

W Norwegii funkcjonuje jednolity system szkolnictwa oparty na wspólnym standardzie. W celu osiągnięcia wyznaczonych przez rząd standardów edukacyjnych wprowadzono narodowy program nauczania.

Okres obowiązkowej nauki w Norwegii wynosi dziesięć lat i obejmuje naukę na poziomie podstawowym, gimnazjalnym i średnim. Zadaniem organów edukacyjnych na szczeblu okręgu jest zagwarantowanie, aby wszyscy - dzieci, młodzież i dorośli we wszystkich gminach i okręgach - mieli dostęp do odpowiedniej dla nich formy kształcenia

PRZECZYTAJ TAKŻE: Norwescy studenci wybierają Polskę

Poszczególne gminy nadzorują pracę szkół podstawowych i gimnazjalnych. Nad wyższym szkolnictwem średnim nadzór sprawowany jest na szczeblu okręgu.

Sektor szkolnictwa wyższego obejmuje studia na uniwersytetach oraz w kolegiach uniwersyteckich. Podjęcie studiów jest uzależnione od ukończenia trzech lat szkoły średniej.  Z wyjątkiem kilku prywatnych placówek, wszystkie instytucje szkolnictwa wyższego podlegają państwu. Mimo to wszystkie posiadają dużą autonomię w kwestiach programu naukowego i administracji.

Do momentu ukończenia szkoły średniej edukacja w Norwegii jest bezpłatna. Czesne za uczestnictwo w programach zajęć w ramach publicznego szkolnictwa wyższego jest zwykle minimalne. W 1947 roku powołano Państwowy Fundusz Pożyczek Edukacyjnych, który oferuje studentom uczelni wyższych pożyczki i granty na pokrycie kosztów utrzymania.

Z dofinansowania mogą także korzystać norwescy studenci, którzy zamierzają odbyć całe, bądź część studiów za granicą na kierunkach, których nie oferują krajowe uczelnie lub brakuje miejsc, jak w przypadku medycyny, sztuki czy architektury.


W ten sposób tysiące Norwegów wybierają studia medyczne za granicą (m.in. 1384 osób w Polsce), pobierają nauki w szkołach filmowych, akademiach sztuk pięknych czy na kierunkach menedżerskich w USA, Wielkiej Brytanii i Francji, a nawet w Australii. Państwo uważa, że wiedza to skarb narodowy i umożliwia młodym Norwegom studia na najlepszych uczelniach świata.

Uzupełnieniem publicznego systemu szkolnictwa są niezależne, prywatne szkoły. Departament ds. Szkolnictwa Podstawowego i Średniego zezwala na prowadzenie tego typu szkół na podstawie określonych kryteriów jakościowych. Programy nauczania w szkołach prywatnych muszą stosować się do określonych uregulowań. Szkoły prywatne, które uzyskały zezwolenie, mogą starać się o dofinansowanie ze środków publicznych.

Zanim Norwegia w 1969 roku odkryła złoża ropy naftowej była krajem rolniczym i dzisiaj w dalszym ciągu rolnictwo, choć nieopłacalne w tamtejszych warunkach klimatycznych, jest ważną częścią gospodarki, a rolnicy dzięki ogromnym dotacjom żyją jak nigdzie indziej na świecie.

System pomocy studentom opiera się na państwowej kasie pożyczkowej, Statens Lånekasse for Utdanning, która powstała w 1947 roku, aby zniwelować różnice geograficzne i finansowe w społeczeństwie i umożliwić wszystkim obywatelom równy dostęp do nauki, co z kolei miało zapewnić stały dopływ wykształconych fachowców. Dzisiaj finansuje również studia zagraniczne.

W czasie powstawania systemu finansowania nauki Norwegia nie była bogatym krajem, lecz dzięki odkryciu złóż ropy naftowej na dnie morza Północnego w 1969 roku gwałtownie się wzbogaciła, a szybki rozwój zwiększył zapotrzebowanie na wykształconą kadrę we wszystkich dziedzinach.

W pierwszym roku istnienia Lånekasse sfinansowała studia dla 2200 studentów. Dzisiaj ma 900 tys. "klientów", z czego rocznie pomoc finansową otrzymuje 350 tys., a 550 tys. to osoby, które już ukończyły studia i obecnie je spłacają.

Kasa wypłaca rocznie 3,2 mld koron (1,6 mld zł) w formie stypendiów i 15,7 mld koron (7,8 mld zł) jako kredyty, z których 40 proc. zamienianych jest na bezzwrotne stypendia po zaliczeniu każdego roku.

Student otrzymuje kredyt na studia, który spłaca po ich zakończeniu, lecz dopiero po otrzymaniu pracy i uzyskaniu odpowiednich dochodów. Pożyczka jest atrakcyjna, ponieważ już w momencie wypłacania duża jej część jest bezzwrotnym stypendium, a w przypadku szkół zagranicznych czesne, nawet wysokie, jest pokrywane w całości lub większej części.

W przypadku renomowanych uczelni amerykańskich granica finansowania czesnego to dla Lånekasse nawet 200 tys. koron rocznie (100 tys. zł). 90 tys. koron rocznie (45 tys. zł) ma służyć tylko na życie podczas studiów, tak aby student mógł w pełni poświęcić się nauce.

Według ANSA obecnie 12 tys. norweskich studentów uczących się za granicą korzysta z pomocy państwa, które nie jest tylko "dobrym wujkiem", lecz zdaje sobie sprawę, że wykształcenie zagraniczne jest i tak tańsze niż w kraju. Dlatego nie szczędzi pieniędzy na swoich obywateli. W Norwegii studiować bezpłatnie może każdy, w każdym wieku, a jedynym kierunkiem z ograniczeniem wiekowym - 44 lata - jest medycyna.

nPortal Press / POLMEDIA

×