Kontakt

Skontaktuj się z nami

Jeśli chcesz zadać nam konkretne pytanie, prześlij swoją wiadomość za pośrednictwem tego formularza.

Kontakt z nami

Legal notice
NPORTAL.no - BUSINESS LINK NORWAY


Oddział w Norwegii:
Karenslyst Alle 4,
0278 Oslo
Postboks 358,
0213 Oslo
Norway

Oddział w W. Brytanii:
71-75 Shelton Street,
Covent Garden,
London,WC2H 9JQ


Kontakt telefoniczny:
+ (47) 23 89 88 63


Kontakt mailowy:
reporter@nportal.no


Value Added identification number: NO819464332
Legally represented by the Vice Director Lukasz Jakubow Kedzierski
This legal notice extends to the social media profiles of NPORTAL.no

Norges energi nportal.no

Tagi: Norwegia , kultura , wystawy , Blomqvist , artyści , Kunstnernes Hus , Høstutstilling , F. Thaulow , Ch. Krohg i E. Werenskiold

Ostatnie Dni Jesiennej Wystawy "Høstutstilling 2014"
256c ffc3

Anna Róża Gurowska - Oslo | Norwegia

Opublikowano: 2014-10-10 21:03:34 +0200

Wystawa jesienna - Høstutstilling - bardzo przekrojowo prezentuje twórców najnowszej sztuki norweskiej. W wystawie mogą brać udział wszyscy. Tutaj szukają zrozumienia zarówno uznani artyści, jak i ci nowi, o których jeszcze nikt nigdy nie słyszał. Impeza ta - organizowana co roku w Oslo - ma swoją długą tradycję, gdyż odbywa sie już od całych 127 lat!


Otwarta po raz pierwszy - 14. listopada 1882 roku - była zwykłym protestem przeprowadzonym przez norweskich artystów i oficjalnym bojkotem Christiania Kunstforening jako instytucji kulturalnej. Ci bardziej nowatorscy artyści (m.in.: F. Thaulow, Ch. Krohg i E. Werenskiold) czuli zbyt duży wpływ starszego pokolenia świetnie ugruntowanych "skapcaniałych wyg".

A to spowodowało chęć pokazania sztuki lepiej dostosowanej do rynku światowego, aniżeli tylko skupiania się na twórczosci spełniajacej oczekiwania rodzimych mistrzów. Jak zwykle potrzebowano lekkości nowego myślenia i powiewu świeżości w dusznej przestrzeni komercji. Chciano naświetlić - i tu w Norwegii - falę bieżących i innowacyjnych technik. Dlatego zostało w Oslo - specjalnie na tę okazję - powołane jury, które miało zdecydować o wyborze prac i wyłonić w swoim gronie tych najlepszych.

Od samego początku istnienia pokazywane tu prace wzbudzają wiele kontrowersji wsród swojej publiczności. Tak oto sensację wywołał niegdyś sam Christian Krohg. Wystawił on namalowany przez siebie portret, na którym widniał ówczesny polityk Johan Sverdrup. Jednak podczas otwarcia wystawy przed obrazem pojawił się także cokół, na którym stała szklanka z łyżeczką i leżała chustka z czerwono- niebieskiego jedwabiu.Ten artystyczny wybryk nosi dziś miano pierwszej instalacji artystycznej w Norwegii.

W 1886 Edvard Munch pokazuje tu swoje "Chore dziecko", co natychmiast zostaje określone jako prowokacja ze strony artysty. Obraz ten jest uważany za pierwszy wyraz norweskiego ekspresjonizmu. Wywołał on burzę protestów i ogólnego oburzenia. Ludzie zebrani wokół obrazu, śmiali się i kpili sobie zeń wołając: "mielona ryba w sosie z homara". Gazeta Aftenposten też rozkoszowała się w formułowaniu nowych epitetów (m.in. użyto tu słowa "poronienie") skierowanych pod adresem tego dzieła.

W 1888: Frits Thaulow wdał się w bójkę z redaktorem dziennika Aftenposten, za co dostał 60 dni więzienia. Artyści stworzyli wielki festyn w Parku Pałacowym, aby zebrać fundusze dla nowego budynku wystawowego. Przepili jednak szybko większość zdobytych tam pieniędzy.

1909: Uczniowie paryskiej szkoły "Matisse" a dostali dla siebie całą ścianę na ekspozycję swoich prac, a i to - zamiast z aplauzem - spotkało się znowu z niezwykle zawistną reakcją. Zwłaszcza obraz Henrika Sørensena "Svartbækken" (takie nazwisko nosił ostatni stracony - w 1876 roku - podczas publicznej egzekucji skazaniec w Norwegii) przyczynił się do nazwania kierunku twórczości tej grupy galimatiasem.

1912: Erik Werenskiold rezygnuje ze swojego uczestnictwa w proteście przeciwko dominacji małżeństwa Krohg, które dysponuje całą ścianą sali wystawowej. Oda i Christian Krohg byli również tego roku członkami jury!

1934: Artysta i krytyk sztuki - Asbjørn Aamodt (pod pseudonimem Aakervik) - oszukuje jury. W proteście przeciwko panującej wizji sztuki wysyła on obraz "W drodze na Løkka" namalowany tak, aby mógł spodobać się jury - i łatwo osiąga zamierzony cel. 1956 i 1964: Wielu artystów organizowało protesty, a wśród nich był Kjartan Slettemark (1964). Przedstawił on również pierwszy performance w Norwegii.

W 1967 roku usiadł w różowej sukience przed Domem Artysty, gdzie podczas ogólnej konsternacji widzów układał sobie kabałę zdjęciami Mao. "Nigdy nie będę tak dobry, jak to grono utalentowanych artystów w środku" powiedział Slettemark, a i tak myślał, że wygląda lepiej na zewnątrz budynku.

1965: pierwsza instalacja na Wystawie Jesiennej: "Homo Cyberneticus" Mariusa Heyerdahla. Jedna z reakcji w prasie brzmiała: "przerażający infantylny konglomerat umywalek, tłumików, części do pralek, luster, żarówek, rur, przewodów, a cały ten brud gówno wart." (Friheten, 16/10/1965)

1981: Odd Nerdrum i jego malarstwo Zmierzchu. Nerdrum wraz z innymi malarzami zaprezentował się w lokalach Blomqvist. Dziennikarka Aftenposten opisała jego obraz jako szokujący i niesmaczny. W artykule swoim pisze ona, że: 
Nerdrum nie może zrozumieć, co jest tak odrażającego w tym, że jego modelka korzysta z toalety. - Ja wcale nie pragnę szokować, ale nie chcę ukrywać jakiejkolwiek części rzeczywistości, odpowiedział Nerdrum.
1990: Jury dało się nabrać ponownie. Malarz Magne Håland mroczny i ciężki obraz, przekształca wieloma chwytami z obecnych trendów. Rama jest ze starych desek znalezionych na wysypisku w lesie. Umieszcza swoje dzieło pod pseudonimem Derzot Rendiat (można przeczytać: "To jest tak modny, że"). Jury uwierzyło, że człowiek był imigrantem i obraz został zaprezentowany.

1995: pada rekord frekwencji ok. 60.000 zwiedzających. Ponowny skandal wokół malarstwa Odda Nerdruma. Obrazy na wystawie zostały zamontowane zbyt blisko siebie, po staremu, a i katalog został wcześniej wydrukowany. Nerdruma zdenerwował ten stan rzeczy, przyszedł z uczniami i w proteście zrobił sobie tam z nim zdjęcie. Zabrał obraz. Ludzie widzieli obraz w katalogu (ale nie na ścianie). Drugą konsekwencją było to, że dał ten obraz do Blomqvist, gdzie była wystawa grafików. Ludzie wychodzili z domu, aby obejrzeć obie wystawy.

2001: Wiele też zrobiono hałasu przy instalacji dźwiękowej - mojej dobrej znajomej - artystki Andrei Lange. W ogrodzie Pałacu Królewskiego król Cyganow - René Karoli - "siedział na drzewie" i nieustannie (bo co 90 sekund) glośno śpiewał solo, a jego pieśni były odtwarzane w kółko niemal przez całą dobę!Instalacja została zdewastowana kilka razy. Dla ludzi, którzy mieszkali w pobliżu parku, było to bardzo irytujące. Mówili, "to było jak zły sen".

W tym roku wyruszamy na intymne i bardzo osobiste wyprawy w pamięci o strasznych wydarzeniach. Pokazują bezsilność jednostki wobec przemocy lub urazu, ale także przejawiają chęć łączenia polityki z intymnymi opiekuńczymi gestami. Zatem wąchamy tego roku bukiety społecznych tajemnic, wzajemne stosunki spraw publicznych i osób ze sobą tak czy inaczej związanych.

Czy można zabliźnić powojenne rany tekstyliami?

Mari Meen Halsøy w swoim projekcie pokryła otwory w ścianach gobelinem. Jak łagodzące ból plastry mają te - delikatne w swej kolorystyce - pracochłonne skrawki innej materii - niźli biala powierzchnia, na ktorej sie wlaśnie znalazły - przyczynić się do wizualnego wyleczenia mentalnych ran z odleglych miejsc. Artystka odtworzyła tu jedną ze ścian pełnej okaleczeń architektury rozdartego wojną Bejrutu.

Widoczny w tym przedsięwzięciu brak nadziei na zmiany i świadomość , ze artysta nie jest na siłach zatrzeć wojny przy pomocy tekstyliów - splata sie troską o wszystko to, co zostało zniszczone.

Praca Marit Justine Haugen z pyłu węglowego spalonego ośrodka w Lier pod Drammen (miało to miejsce w 2010 roku) jest o podobnej tematyce. Ogromny niby dywan, a na nim zarysy przedmiotów. Praca dokumentuje zapomniane aspekty ognia. Nadaje przypadkiem nową estetyczną formę, która pozwala nam związać luźne końce w innej perspektywie.

Feministka ksiądz - modląca się do Allaha Gyrid Gunnesdotter - pokazuje, jak sztuka może być używana do powiedzenia czegoś ważnego o naszych czasach.
Gunnesdotter tworzy nowy kontakt między dwoma różnymi religiami, islamem i chrześcijaństwem. Praktycznie rzecz biorąc tutaj tylko jest to możliwe. Gunnesdotter jest prototypem krytycznej intelektualistki naszych czasów: nieustraszona, że łączy w sobie role i gatunki, aby powiedzieć prawdę o stanie faktycznym świata.

Bardzo ciekawe prace video Kai Hugin, przypominają horror w tradycji "Wstrętu" R. Polańskiego, gdzie same przedmioty, pokój i architektura stają się groźne. Instalacja Tommy Johansson "Pomiędzy łóżkiem a zegarem" jest odwołaniem do obrazu Muncha o tym samym tytule.

Tegoroczna wystawa jesienna to wielka zmiana w szczególności w kierunku wykorzystania sztuki do politycznego apelu w przestrzeni publicznej. Miejmy nadzieje, że ta tendencja odreagowania trudnych tematów długo się tu jeszcze utrzyma.

Aktualna wystawa we foyer "Lawrence Weiner"

Tej jesieni - we foyer Kunstnernes Hus - prezentowany jest Lawrence Weiner. Jego prace - w postaci tekstu - pokazano w ostatnich latach na licznych  międzynarodowych wystawach. Twórczość tego artysty rzeźbiarza - od 1960 roku - definiuje on sam w wyrazie rzeźbiarskim "język słowa w połączeniu z materiałem, o którym mowa".

Anna Róża Gurowska | POLMEDIA (reporter@nportal.no

Copyright © 2014 N PRESS | POLMEDIA. Wszelkie prawa zastrzeżone / All rights reserved
×