Zakupy
Promocje
Kontakt

Skontaktuj się z nami

Jeśli chcesz zadać nam konkretne pytanie, prześlij swoją wiadomość za pośrednictwem tego formularza.

Kontakt z nami

Legal notice
NPORTAL.no - BUSINESS LINK NORWAY


Oddział w Norwegii:
Karenslyst Alle 4,
0278 Oslo
Postboks 358,
0213 Oslo
Norway

Oddział w W. Brytanii:
71-75 Shelton Street,
Covent Garden,
London,WC2H 9JQ


Kontakt telefoniczny:
+ (47) 23 89 88 63


Kontakt mailowy:
reporter@nportal.no


Value Added identification number: NO819464332
Legally represented by the Vice Director Lukasz Jakubow Kedzierski
This legal notice extends to the social media profiles of NPORTAL.no

1000x150 ubezpieczenia w norwegii

Tagi: premier , Izrael , Strefa Gazy , Ariel Szaron , Sycamore Farm , wojownik , generał

Ariel Szaron "Wojownik" Nie Żyje
Mister icon

REDAKCJA NPORTAL.no - Oslo | Norwegia

Opublikowano: 2014-01-12 00:34:30 +0100

Po ośmiu latach w śpiączce w sobotę 11 stycznia br. zmarł były premier Izraela "Wojownik" Ariel Szaron. Miał 85 lat. Przez dziesięciolecia jako generał i polityk kształtował konserwatywną politykę swojego kraju. Zostanie pochowany poniedziałek po południu w pobliżu swojego miejsca zamieszkania, "Sycamore Farm" w południowej części kraju. 4 stycznia 2006 roku Ariel Szaron doznał ciężkiego udaru mózgu. Przez osiem lat zanim zmarł był w śpiączce.

Biografia Szarona w języku angielskim nosi tytuł „Wojownik”. Reakcje na jego osobę były różne: pełne podziwu, respektu, albo nieprzychylne, wręcz nienawistne. Dla wielu Izraelczyków był on bohaterem wojny Jom Kippur (1973). Po masakrze w obozach Sabra i Szatila był dla wielu Palestyńczyków podobnie jak przywódca libańskich falangistów „rzeźnikiem Libanu”.


Przez kilka dziesięcioleci Ariel Szaron był główną postacią na izraelskiej scenie politycznej. Wielu mieszkańców Izraela uważa go za bohatera narodowego, a nawet symbol kraju. Został usunięty od władzy, gdy był u szczytu swojej popularności.

O Szaronie mówiono, że nie przejmował się ani miłością zwolenników, ani nienawiścią wrogów. Człowiek, który przeszedł drogę od kaprala do generała, za główny cel swojego życia uważał całkowite bezpieczeństwo Izraela na jego warunkach.

Ariel Szaron, właściwie Sinnerman, przyszedł na świat w 1928 roku w żydowskiej osadzie Kfar Malale w rodzinie imigrantów z Rosji. Jego rodzice prowadzili gospodarstwo, a on sam uczył się na agronoma. Jednak w 1948 roku, tuż po wybuchu pierwszej wojny arabsko-izraelskiej, przerwał studia i wyruszył na front.

Kariera wojskowa Sharona rozwijała się błyskotliwie. Bitwy, którymi dowodził, przerabiane są w akademiach wojskowych Izraela. Szaron był wspaniałym generałem, jednym z najlepszych dowódców wojskowych XX wieku, człowiekiem, który potrafił wygrać każdą wojnę, przeprowadzić każdą operację specjalną.


Na początku lat 70. Szaron zrezygnował z kariery wojskowej i zajął się wielką polityką. W 1973 roku po raz pierwszy został wybrany do Knesetu z ramienia partii „Likud”. W latach 80. i 90. był ministrem rolnictwa, obrony, handlu i przemysłu, budowy, infrastruktury, spraw zagranicznych Izraela. Opracował program budowy osad żydowskich na Zachodnim Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy.

 

W 2000 roku Szaron odwiedził Wzgórze Świątynne, żydowską i muzułmańską świątynię, znajdującą się w arabskiej części Starego Miasta w Jerozolimie. Postępek ten znacznie utrudnił stosunki arabsko-izraelskie i pokrzyżował plany przekazania Rowu Jordan pod kontrolę Autonomii Palestyńskiej. Według słów ekspertów, Ariel Szaron właśnie liczył na to, że taka sytuacja zmusi Izraelczyków do wybrania brutalnego przywódcy, takiego jak on.

Jego rachuby się sprawdziły: 6 lutego 2001 roku odniósł zdecydowane zwycięstwo w wyborach, zostając premierem Izraela. Były generał, którego zwolennicy z partii „Likud” za jego bezkompromisowość nazywali „czołgiem” i „jastrzębiem”, jako przywódca państwa ogłosił „politykę powściągliwości”, przewidującą stopniową poprawę stosunków między Palestyną a Izraelem pod warunkiem rezygnacji Palestyńczyków z polityki terroru i dążenia do hegemonii w regionie.

W 2005 roku Sharon gwałtownie zmienił strategię w procesie uregulowania bliskowschodniego. Niespodziewanie zwolennik ostrych środków siłowych ogłosił ewakuację żydowskich osiedli ze Strefy Gazy i budowę bariery na Zachodnim Brzegu Jordanu. Jego zwolennicy do tego stopnia wrogo odnieśli się do jego planów, że w 2005 roku Szaron opuścił „Likud” i stworzył nową partię centrową „Kadima” („Naprzód”).

4 stycznia 2006 roku Ariel Szaron został hospitalizowany ze diagnozowanym udarem mózgu. Kilka dni później zapadł w śpiączkę i został podłączony do respiratora. W marcu 2006 roku partia „Kadima” wygrała wybory, a w kwietniu Szarona, który przez ponad trzy miesiące znajdował się w śpiączce, uznano za ubezwłasnowolnionego. W następnych latach Ariel Szaron był poddawany intensywnej terapii, przeszedł kilka operacji, lecz nie wybudził się ze śpiączki. 2 stycznia 2014 roku lekarze ogłosili, że u 85-letnego pacjenta wykryto ostrą niewydolność nerek, a jego stan się pogorszył.

Ariel Szaron zmarł 11 stycznia, nie odzyskawszy przytomności.

NRK, NPORTAL PRESS | POLMEDIA (reporter@nportal.no

Copyright © 2014 N PRESS | POLMEDIA. Wszelkie prawa zastrzeżone / All rights reserved
728x90 stat ubezpueczenia w norwegii
×